Wspólnota mieszkaniowa to ogół właścicieli, których lokale – zarówno wyodrębnione, jak i niewyodrębnione – wchodzą w skład nieruchomości gruntowej.

Pojęcie wspólnoty mieszkaniowej wprowadziła ustawa o własności lokali z 1994 r. Jest konsekwencją przemian ustrojowych i potrzeby zastąpienia filozofii państwowej, gminnej lub spółdzielczej administracji, samorządnymi zasadami uczestnictwa w rynku współwłasności prywatnej, poprzez zarządzanie organizmem gospodarczym jakim jest.

Zwykle współwłaściciele przywiązują małą wagę do możliwości jakie daje ustawa zdając się na zarządców. Tymczasem wspólnota może prowadzić działalność gospodarczą i na różne sposoby obniżać koszty utrzymania nieruchomości wspólnej. Ustawa określa też zasady tworzenia odrębnej własności lokalu od budynku i gruntu oraz prawa i obowiązki z tym związane.

Wspólnoty się nie zakłada. Powstaje z chwilą wyodrębnienia jednego lokalu gdy powstają jakby dwie nieruchomości: lokal i nieruchomość wspólna.

Ustawa używa i wprowadza szereg pojęć, których zrozumienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z bycia członkiem wspólnoty przy podejmowaniu uchwał i uczestnictwa w zarządzaniu wspólnym dobrem.